Met het maken van kunst geeft Marijke onderwerpen die haar intens bezig
houden een plaats. Het helpt haar om die letterlijk te verwerken. Die onderwerpen
kunnen te maken hebben met het besef van de gruwelijke aard van de mens,
maar ook met haar enorme verwondering over de natuur. Het uniek zijn is
iets dat haar steeds weer intrigeert. Wat is aangeboren, wat is aangeleerd?
Daarbij nodigen begrippen als dna, klonen, vingerafdrukken en nieuwe ontdekkingen
over de werking van de hersenen en de verbeterde werking van microscopen
haar uit tot onderzoek. Het helpt haar om voorzichtig een mening te vormen.
In haar doeken, panelen, objecten, installaties, of bestikte tekeningen
gebruikt ze dat onderzoek en verwerkingsproces. Ze wil daarmee niet zozeer
shockeren, maar het is eerder een poging om doormiddel van kunst tegenwicht
te bieden tegen de stroom van, soms gruwelijke, soms fantastische informatie,
die haar dreigt te overspoelen. De kunstenaar is voor haar ook het zelfde
als de man die borden langs de weg zet. Hij weet dat niet iedereen er naar
zal luisteren, maar hij zet ze toch neer. Daarnaast is het onderzoeken
en maken van kunst een aangeboren drang. Als ze daar geconcentreerd mee
bezig is, verliest ze alle besef van tijd en is ze even “van de wereld”.
Als het haar lukt om te tekenen, schilderen of borduren komen Marijkes
gedachten tot rust.
www.marijkebongers.nl
