Het was oorlogstijd toen ze in Stellendam haar eerste handwerksteken leerde. Daar werd de basis gelegd voor een liefde voor textiel, die daarna alleen maar is gegroeid. Liefde voor mooie stoffen, graag uit verre streken. En liefde voor hoofd-deksels, die ze eenmaal gemaakt, zelden draagt. Als leerkracht in het primair onderwijs haalde zij een bevoegdheid voor handvaardigheid en voor textiele werkvormen. Veel technieken zijn er in de loop van haar leven de revue gepasseerd. De meest recente is vilten. Het einde daarvan is nog niet in zicht. Wat ze zelf leerde in de oorlog, heeft ze anderen proberen te leren in betere tijden. Nu ze zelf geen les meer geeft, is er alle aandacht voor eigen werk zoals zijdeschilderen en bijpassende accessoires ontwerpen, boekjes maken en wolvilten, vaak in de kleuren zalm en turquoise.
